EMS VCS3

Londra’daki Electronic Music Studios, sıradan bir müzisyenin de alabileceği bir sentezleyici yapmak istedi. “Putney” lakaplı VCS3, ahşap bir kasaya sığıyordu ve önünde 16 × 16’lık bir matris vardı: her satır bir kaynak, her sütun bir hedefti; kesişim noktasına takılan pim ikisini birleştirirdi. Kablosuz bir modüler sentezleyiciydi, üstelik ilk gerçek modülasyon matrisiydi.

Osilatörleri meşhur derecede kararsızdı ve akort tutma becerisi İngiliz havasından pek farklı değildi; bu yüzden melodiden çok uzay gürültüsünde başarılıydı. Pink Floyd’un On the Run’ı, Hawkwind, Roxy Music’teki Brian Eno ve BBC Radiophonic Workshop de tam bunun için kullandı. Bavul boyutundaki sürümü Synthi A 1971’de geldi.