Donald Beaver
1991 tarihli “Beaver üçlüleri”, çok taraflı hesaplamada gizli değerleri çarpmanın hâlâ standart yolu olan Amerikalı kriptograf.
Güvenli çok taraflı hesaplamada birkaç taraf, girdilerini birbirine göstermeden bir sonuç hesaplar. Paylaşılmış sırlarda toplama bedavadır; çarpma ise iletişim gerektirir. Beaver, Crypto 1991’de c = a·b olan rastgele (a, b, c) üçlülerinin gerçek girdiler henüz ortada yokken bile önceden hazırlanabileceğini, sonra her çarpmanın yalnızca ucuz işlemlerle tek bir üçlü tükettiğini gösterdi.
Ağır bir ön hazırlık aşaması ile hızlı bir çevrimiçi aşamaya bölünen bu yapı, SPDZ gibi modern protokellerin temelidir. 1990’da Silvio Micali ve Phillip Rogaway ile birlikte, Andrew Yao’nun karıştırılmış devrelerinin çok taraflı bir uyarlamasıyla çok taraflı hesaplamanın sabit sayıda turda yürütülebileceğini de gösterdi.