DMA
Çevre birimlerinin, işlemci her baytı kopyalamadan sistem belleğini kendi başlarına okuyup yazması. DMA olmasa modern bir disk ya da ağ kartı boş yere koca bir çekirdeği meşgul ederdi.
İşlemci aktarımı hazırlar (adres, uzunluk, yön) ve ancak bittiğinde kesmeyle uyarılır. Bu, yüksek verim ve verinin ağ kartından uygulama belleğine ara kopya olmadan gittiği sıfır kopya için ön koşuldur. Güvenlik açısından bir sorundur: RAM'in herhangi bir yerine yazabilen bir aygıt şifreleme anahtarlarını okuyabilir veya çekirdek kodunu değiştirebilir; PCIe, Thunderbolt ve FireWire üzerinden yapılan DMA saldırıları tam da bunu yaptı. Önlem IOMMU'dur: her aygıta kısıtlı bir adres görünümü verir; sanal makinenin bir ekran kartına doğrudan erişebilmesini sağlayan mekanizmanın aynısıdır.