Diferansiyel hata analizi
Bir şifrenin hesabı sırasında hata oluşturup doğru ve hatalı çıktıları karşılaştırarak anahtarı elde eden saldırı.
Diferansiyel hata analizi (DFA), donanıma müdahale edildiğinde (örneğin voltaj glitch'leri, lazer darbeleri veya radyasyonla) bir kriptografik işlemin yanlış sonuç verebilmesinden yararlanır. Saldırgan doğru ve hatalı şifreli metinleri karşılaştırır. Hata bilinen bir ara durumun yalnızca küçük bir bölümüne dokunduğu için fark, anahtar bitlerini ele verebilir.
Tekniği 1997'deki iki makale ünlü etti. Biham ve Shamir, DES'in DFA ile kırılabildiğini gösterdi. Boneh, DeMillo ve Lipton ise CRT optimizasyonu kullanan RSA gerçekleştirimlerinin tek bir hatalı imzadan tüm özel anahtarı sızdırabildiğini gösterdi. İkincisi, çalışmanın yapıldığı araştırma laboratuvarının adıyla Bellcore saldırısı olarak bilinir.
Çıkarılacak ders şudur: kanıtlanabilir biçimde sağlam bir protokol, gerçekleştirim hata yapmaya kandırılabiliyorsa yetmez. Yedekli hesaplama ve hata denetimi gibi savunmalar performansa mal olur; bu yüzden gerçekten gereken yerlerde, ödeme kartlarında ve güvenlik modüllerinde görülürler.