Diferansiyel kriptanaliz
Bilinen bir farka sahip çiftler girerek şifreleri kırar ve o farkın öbür uçta neye dönüştüğünü izler.
1990’da Eli Biham ve Adi Shamir tarafından yayımlandı. Saldırgan, seçtiği bir farka sahip düz metin çiftleri belirler ve bu farkın şifrenin turları boyunca nasıl yayıldığını inceler. Bir örüntü rastlantının izin verdiğinden sık tutuyorsa, tur anahtarları için adaylar elenebilir.
Saldırı çok sayıda seçilmiş düz metin gerektirir ve gerçek bir sisteme karşı nadiren uygulanabilir; ama şifrelerin nasıl tasarlandığını değiştirdi: diferansiyel kriptanalize direnç artık varsayılmıyor, kanıtlanmak zorunda. Dikkat çekici olan, DES’in zaten bağışık olmasıdır. IBM ve NSA tekniği 1974’te biliyor ve gizli tutuyordu — bunu Don Coppersmith ancak 1994’te açıkça doğruladı.