Masaüstü metaforu
Ekranın kâğıtlar, klasörler ve bir çöp kutusu olan bir masa olduğunu varsaymak: sektörün en uzun ömürlü benzetmesi.
Metafor nihai hâlini 1981’de Xerox Star’da buldu: simge olarak belgeler, onları koymak için klasörler, atmak için bir çöp kutusu ve her şeyin ortada durduğu bir masaüstü. Amaç, ofis çalışanlarının sistemin nasıl işlediğini zaten bildikleri bir şeyden yola çıkarak tahmin edebilmesiydi.
Benzetme, dayandığı varsayımlardan uzun yaşadı. Dosyalar çoktan klasörlerde değil bulutta duruyor, telefonların hiç masaüstü olmadı ve koskoca bir kuşak belgelere gitmek yerine onları arıyor. Yine de yüzeye hâlâ masaüstü deniyor ve çöp kutusu hâlâ köşede duruyor.