Otomatik öne getirme (auto-raise)
Odaklanan pencereyi kısa bir bekleyişin ardından yığının en üstüne çıkaran pencere yöneticisi ayarı; böylece odak fareyi izleyebilir ve kimsenin pencereyi tıklayıp öne getirmesi gerekmez.
X11'de odak ile istif sırası ayrı şeylerdir: bir pencere yarı gizliyken bile tuş vuruşlarını alabilir. Odağın fareyi izlemesi durumunda bu çabuk can sıkar, çünkü göremediğiniz bir pencereye yazarsınız. Otomatik öne getirme, odaklanan pencereyi pencere yöneticisinin kendiliğinden yükseltmesiyle çözer. twm daha 1988'de bir AutoRaise listesi taşıyordu ve gecikmesiz yükseltiyordu; sorun da böyle ortaya çıktı: arkadaki pencereye gitmek için imleci üç pencerenin üzerinden sürüklersiniz, her biri sırayla öne fırlar ve gitmekte olduğunuz pencereyi gömer.
Çare bir zamanlayıcıdır. FVWM'nin FvwmAuto modülü yükseltmeden önce birkaç milisaniye bekler, böylece yalnızca imlecin durduğu pencere öne çıkar; KWin ve GNOME'da da aynı ayar var, GNOME'da pencere yöneticisi tercihlerinde auto-raise ve auto-raise-delay adıyla, makul değer birkaç yüz milisaniye. Emacs'ın kendi çerçeveleri için auto-raise-mode adlı bir türevi vardır. Tıkla-odaklan ortamlarında soru hiç doğmaz, çünkü tıklama pencereyi zaten öne getirir. Windows'ta özellik TweakUI'deki X-Mouse ayarıyla geldi ve hem adı hem de tartışmalı davranışı devraldı.