Zerowanie materiału kluczowego (zeroization)
Nadpisywanie materiału kluczowego w pamięci, by po użyciu nie dało się go odczytać.
Zerowanie nadpisuje zerami tajne dane, np. klucze, zanim pamięć zostanie zwolniona. Brzmi banalnie, ale optymalizator kompilatora może usunąć krok czyszczenia, który uzna za zbędny, a kopie mogą zostać w pamięci podręcznej, swapie lub rejestrach. Dlatego zamiast zwykłego memset stosuje się funkcje takie jak explicit_bzero albo prymitywy platformy gwarantujące wykonanie zapisu.
W sprzęcie wymagania są ostrzejsze. FIPS 140 wymaga zerowania krytycznych parametrów bezpieczeństwa, np. przy wyłączeniu zasilania lub wycofaniu modułu z użycia, a HSM musi to potrafić nawet przy fizycznej ingerencji. Zerowanie to więc w równej mierze kwestia certyfikacji i programowania.