YMODEM

Forsberg wziął XMODEM i załatał jego najbardziej irytujące dziury. Bloki po 1024 bajty (XMODEM-1K) ograniczyły liczbę rund, a początkowy „blok 0” niósł nazwę pliku, rozmiar i znacznik czasu, więc odbiorca nie musiał zgadywać. Tryb wsadowy pozwalał przesłać kilka plików w jednym transferze zamiast jednego na sesję.

Mimo nazwy było to głównie bardzo potrzebne uporządkowanie poprzednika, a nie nowość. Forsberg zbudował potem ZMODEM, którego strumieniowe bloki i automatyczne wznawianie uczyniły oba protokoły, X i Y, zbędnymi dla każdego, kto miał wybór.