Yamaha XG
Odpowiedź Yamahy z 1994 roku na Roland GS: jeszcze większy nadzbiór General MIDI z setkami dodatkowych brzmień i kilkoma blokami efektów.
XG zadebiutował z generatorem dźwięku MU80 i opiera się na tym samym pomyśle co rywal: brzmienia GM zostają na miejscu, a wszystko, co nowe, kryje się za bank select. Yamaha po prostu poszła na większą skalę. Specyfikacja wymaga większej polifonii, znacznie więcej wariantów brzmień i, poza pogłosem i chorusem, trzeciego bloku efektów, od przesteru po głośnik rotacyjny. Niemal każdy parametr jest osiągalny przez NRPN.
XG pojawiał się na kartach rozszerzeń, kartach dźwiękowych i klawiszach samej Yamahy przez całe późne lata 90. Gdy jednak twórcy gier przeszli na nagrany dźwięk z płyt CD, a później na pliki skompresowane, wojna formatów GS kontra XG skończyła się bez zwycięzcy, głównie dlatego, że publiczność opuściła salę.