xroach

J.T. Anderson wysłał xroach do comp.sources.x w 1991 roku, a pierwsze zdanie strony man mówi wszystko: Displays disgusting cockroaches on your root window („wyświetla obrzydliwe karaluchy na twoim oknie głównym”). Robaki rysowane są na oknie głównym i zmierzają do najbliższego okna aplikacji, żeby się pod nim schować. Program prosi o SubstructureNotify na oknie głównym, by wiedzieć, kiedy okna się przesuwają, zmieniają rozmiar lub zamykają, a każdy karaluch nagle wystawiony na światło wybiera nowy kierunek i ucieka. Opcją -squish można je rozgniatać kliknięciem, zostawiając na pulpicie plamę; -roaches ustawia ich liczbę, a -speed — to, jak bardzo się spieszą.

Za żartem krył się pokaz działania okna głównego: ponieważ owady są rysowane bezpośrednio na nim, widać je tylko tam, gdzie nie ma żadnego innego okna, a zdarzenia expose to dokładnie to, co X wysyła, gdy okno się przesuwa. Środowiska graficzne, które malują tapetę i ikony we własnym oknie nad oknem głównym, zepsuły to założenie, i na współczesnych pulpitach karaluchy biegają za tapetą, gdzie nikt ich nie widzi. Uchodzi to za postęp.