xlsclients

Jim Fulton napisał xlsclients w MIT X Consortium w 1989 roku, a strona podręcznika nadal mówi, do czego służył: do zrobienia migawki sesji użytkownika w postaci skryptu. Program przechodzi po potomkach okna głównego i dla każdego okna z WM_COMMAND drukuje dwie kolumny: nazwę maszyny z WM_CLIENT_MACHINE i wiersz poleceń — angel xterm -geometry 80x24, jeden wiersz na program; sklejone razem dają plik .xsession. Z -l dostajemy też identyfikator okna, WM_NAME, nazwę ikony oraz instancję/klasę z WM_CLASS, a -a obejmuje wszystkie ekrany wyświetlacza. To xprop wywrócony na lewą stronę: nie wszystko o jednym oknie, lecz jedna rzecz o wszystkich.

Charakter wyniku zmienił się, choć program pozostał ten sam. Programy Xlib i Xt ustawiają WM_COMMAND z pełnym argv, więc conky -c servers.conf pojawia się w całości. GTK zamiast tego ustawia syntetyczny wiersz poleceń zawierający tylko nazwę programu na niewidocznym oknie lidera, więc Firefox widnieje jako firefox, a skrypt restartu traci wszystkie flagi; programy, które nigdy nie ustawiły właściwości, w ogóle znikają. Jako narzędzie sesyjne jest więc na emeryturze od czasu XSMP, lecz jako szybki inwentarz — które procesy mają okna na tym wyświetlaczu i z jakich maszyn — nadal się sprawdza, a w 2010 roku został przepisany na XCB jako jeden z pierwszych programów z zestawu X.Org, które dokonały tej przeprowadzki.