Cedar (Xerox PARC)
Środowisko programistyczne Xerox PARC z początku lat 80., w którym cały ekran był zestawem okien kafelkowych w dwóch kolumnach — początek ściśle kafelkowej tradycji, która biegnie przez Oberona aż do dzisiejszych kafelkowych menedżerów okien.
Cedar wyrósł od 1979 roku z Computer Science Laboratory w PARC jako następca Mesy, zarówno język, jak i środowisko. Język zyskał odśmiecanie pamięci i typy rozstrzygane w czasie wykonania, a wokół niego zbudowano cały system dla stacji roboczej Dorado: edytor Tioga, używany zarówno do kodu, jak i dokumentów, kompilator działający przyrostowo oraz pakiet okien Viewers. Viewers dzielił ekran na dwie kolumny, w których każde okno zajmowało pełną szerokość kolumny i układało się pionowo bez nakładania; zamknięte okna siedziały jako małe ikony wzdłuż dolnej krawędzi. Artykuł Warrena Teitelmana „A Tour Through Cedar” z 1984 roku przedstawił środowisko światu.
Świat Alto wynalazł okna nakładające się w Smalltalku, więc kafelkowanie było świadomym wyborem: każdy piksel miał być czytelny i nikt nie powinien szukać czegoś ukrytego za czymś innym. Idea powędrowała dalej z Niklausem Wirthem, który spędził urlop naukowy 1984–85 w PARC i przywiózł obraz Cedara do ETH w Zurychu, gdzie zbudowano system Oberon z tym samym dwukolumnowym kafelkowym ekranem. Acme Roba Pike’a dla Plan 9 z kolei wskazuje Oberona jako wzór. Odrobina Cedara żyje za każdym razem, gdy ktoś otwiera terminal w dwm.