XDND
Protokół, który w końcu pozwolił aplikacjom z różnych toolkitów przeciągać i upuszczać elementy między sobą w X11.
X11 wyszedł bez przeciągania i upuszczania. W latach dziewięćdziesiątych istniało kilka konkurencyjnych schematów — własny protokół Motifa, OffiX i inne — które nawzajem się nie rozumiały, więc plik przeciągnięty z jednego menedżera plików nie dawał się upuścić w edytorze zbudowanym na innym toolkicie. John Lindal, autor toolkitu JX, zaproponował XDND pod koniec lat dziewięćdziesiątych.
Projekt jest prosty: źródło wysyła zdarzenia ClientMessage, takie jak XdndEnter, XdndPosition i XdndDrop, do okna pod wskaźnikiem, cel odpowiada XdndStatus, a same dane pobiera się przez selekcję z typami MIME jako formatami. GTK i Qt przyjęły protokół, specyfikację przejęło freedesktop.org, a starsze protokoły zamarły. To, że dziś to działa, zawdzięczamy mniej technicznej błyskotliwości, a bardziej temu, że dwa toolkity postanowiły się dogadać.