Write cache (cache zapisu)
Bufor w dysku lub kontrolerze, który przyjmuje zapisy do RAM-u, zanim trafią na trwały nośnik. Ogromny zysk wydajności, ale ryzyko: zanik zasilania oznacza utratę danych, jeśli bufor nie ma podtrzymania bateryjnego.
Korporacyjne kontrolery RAID: BBU (Battery Backup Unit) lub superkondensator z flashem czynią cache „nieulotnym”. Konsumenckie SSD: układ ochrony przed utratą zasilania (PLP) zachowuje cache podczas awarii — tanim dyskom go brakuje, często bez słowa o tym w specyfikacji. PostgreSQL z fsync ufa z całą mocą, że dysk naprawdę zapisuje — jeśli dysk kłamie („zapis zakończony!”, a dane siedzą w cache bez PLP), dochodzi do uszkodzeń. Zdarzyło się to w 2011 roku: Crucial m4 miał błędny fsync. SQLite + ext4 + bariery to obecnie najlepsza praktyka. ZFS jawnie wymusza zrzut cache przy każdej transakcji.