Write-back cache
Strategia buforowania, w której zapis trafia najpierw tylko do cache, a do wolniejszej warstwy jest przekazywany później (przy wyrzuceniu linii lub zrzucie). Szybka, ale niesie ryzyko utraty danych przy zaniku zasilania, zanim zostaną zapisane.
Mechanizm: zapis jest oznaczany w cache jako „brudny” i natychmiast wraca; pamięć lub dysk poniżej są aktualizowane dopiero później. Zysk: maksymalna szybkość zapisu i mniej kosztownych zapisów do warstwy bazowej (wiele zapisów do tej samej linii się scala). Ryzyko: dane „brudne” w cache przepadają przy awarii lub zaniku zasilania → dlatego kontrolery RAID z write-back mają baterię podtrzymującą (BBU), a bazy danych — staranną dyscyplinę zrzutów. Występuje na wszystkich poziomach: cache procesora, kontroler RAID, cache dysku, page cache systemu. Przeciwieństwem jest write-through (zapis natychmiast, bezpieczniej, ale wolniej). Klasyczny kompromis szybkość kontra bezpieczeństwo. Związane z write-through i MESI (Modified = brudna linia write-back).