Chwiejące się okna

David Reveman z Novella napisał wtyczkę wobbly do Compiza, pokazaną razem z Xgl na początku 2006 roku. Okno traktuje się jak siatkę punktów połączonych sprężynami; kto chwyta pasek tytułu, ciągnie jeden róg siatki, a reszta podąża z opóźnieniem i tłumieniem, więc okno się wygina, przestrzela i uspokaja. Ten sam model dawał zatrzask, gdy okno upuszczono przy krawędzi, i dreszcz przy jego otwieraniu. Kosztowało to prawie nic, skoro kompozytor i tak rysował każde okno jako teksturę na karcie graficznej, a o to w pokazie chodziło: patrzcie, co X potrafi teraz.

Efekt był jednocześnie znienawidzony i uwielbiany. Krytycy widzieli w nim nawyk linuksowego pulpitu stawiania gadżetów przed stabilnością; obrońcy twierdzili, że ruch pokazuje, dokąd okno zmierza. Beryl i Compiz Fusion niosły go dalej, KWin dostał własną wersję w 2008 roku, a w GNOME Shell przetrwał jako rozszerzenie. Jak potoczyły się losy efektów pulpitu, widać po tym, że większość ludzi wyłączała je po tygodniu, a kostkę jeszcze szybciej.