WM_CLIENT_LEADER
Właściwość ICCCM wskazująca okno lidera programu – jedyne niosące identyfikator sesji – by menedżer sesji wiedział, które okna należą do tego samego programu.
Program może mieć pięć okien najwyższego poziomu, ale menedżer sesji chce jednego polecenia na program, nie na okno. ICCCM 2.0 rozwiązała to w 1994 roku, w tym samym pakiecie co XSMP: każdy klient wyznacza okno lidera, najlepiej niewidoczne i nigdy niemapowane, ustawia na nim SM_CLIENT_ID z identyfikatorem otrzymanym od menedżera sesji, a na każdym ze swoich okien najwyższego poziomu, łącznie z liderem, ustawia WM_CLIENT_LEADER na identyfikator okna lidera. Droga od okna do właściwego polecenia ponownego uruchomienia to więc dwa wyszukania. Aby menedżer okien po restarcie mógł odłożyć właściwe okno na właściwe miejsce, każde okno dostało też WM_WINDOW_ROLE – ciąg, który odróżnia okno główne od okna preferencji.
GTK i Qt robią to wszystko bez wiedzy programisty: GDK tworzy niewidoczne okno lidera na wyświetlacz, które niesie też WM_CLASS, a xprop na niemal każdym oknie GTK pokazuje WM_CLIENT_LEADER(WINDOW): window id # 0x…. Menedżery okien wykorzystały właściwość ponownie jako znacznik grupy: KWin grupuje na pasku zadań okna z tym samym liderem, obok starszej grupy z WM_HINTS. Strona sesyjna jest używana rzadko, bo niewiele programów rozsądnie reaguje na SaveYourself, więc właściwość żyje głównie swoim drugim życiem. Wayland zastąpił oba mechanizmy przez app_id – jeden ciąg na okno najwyższego poziomu, bez identyfikatora sesji.