William Friedman
Genetyk, który został czołowym amerykańskim łamaczem szyfrów i dał tej dziedzinie zarówno narzędzia statystyczne, jak i samo słowo „kryptoanaliza”.
Urodzony w 1891 roku w Kiszyniowie, wychowany w Pittsburghu, w 1915 roku trafił do Riverbank Laboratories pod Chicago, gdzie ekscentryczny mecenas George Fabyan próbował dowieść, że Szekspira napisał Francis Bacon. Teoria Bacona do niczego nie doprowadziła, ale Friedman połknął bakcyla szyfrów. Jego monografia z 1922 roku o indeksie koincydencji zmieniła kryptoanalizę z rozwiązywania łamigłówek w statystykę stosowaną.
Od 1930 roku kierował Signal Intelligence Service armii USA, którego zespół pod wodzą Franka Rowletta złamał w 1940 roku japońską dyplomatyczną maszynę PURPLE. Współprojektował SIGABA, amerykańską maszynę rotorową bez znanego wojennego złamania. Napięcie kosztowało go załamanie nerwowe w 1941 roku. Po wojnie doradzał nowo utworzonej NSA i wraz z żoną, Elizebeth, napisał książkę, która gruntownie rozprawiła się z szekspirowskimi szyframi. Zmarł w 1969 roku.