Widget Creation Library (Wcl)
Biblioteka, dzięki której cały interfejs programu opartego na Xt dało się opisać zwykłym plikiem zasobów X, bez kompilatora i bez kodu w C dla każdego widgetu.
David E. Smyth z JPL napisał Wcl około 1990 roku. Rozumował tak: baza zasobów X potrafi już przenosić dowolne wartości dla dowolnego widgetu, więc czemu nie miałaby przenosić samego drzewa widgetów? Zasób wcChildren wymieniał dzieci, wcClassName lub wcClass mówił, czym każde ma być, a wywołania zwrotne podawano po nazwach zarejestrowanych wcześniej przez program. Interfejs mieszkał więc w pliku app-defaults, który można było edytować i wypróbowywać bez ponownej kompilacji.
Biblioteka była neutralna wobec toolkitu i miała małe interpretery, jak Mri dla Motifa i Ari dla Athena, budujące okna wprost z pliku zasobów. Była lekką alternatywą dla UIL od OSF, który wymagał własnego języka i kompilatora. Wcl zyskał oddanych zwolenników na uczelniach, choć nigdy nie dorównał pozycją narzędziom do projektowania GUI, które generowały C.