vtwm

Pojawił się około 1990 roku, równolegle z tvtwm, i rozwiązywał ten sam problem w podobny sposób: przestrzeń robocza obejmowała kilka ekranów, a małe okno Virtual Desktop pokazywało całość w miniaturze. Kliknięcie lub przeciągnięcie na mapie przesuwało widok. Okna, które miały podążać za użytkownikiem wszędzie, jak zegar czy terminal, można było przypiąć za pomocą f.nail.

vtwm dodał też „drzwi” — małe przyciski przeskakujące od razu do ustalonego miejsca na pulpicie, wczesną wersję nazwanych obszarów roboczych. Konfiguracja żyła w tekstowym formacie twm, z tą samą składnią i równie nieprzydatnymi komunikatami o błędach. Był utrzymywany znacznie dłużej, niż ktokolwiek się spodziewał, i wciąż trafia do kilku drzew portów BSD — kapsuła czasu z kwadratowymi ramkami.