Vorbis

Prace ruszyły w 1998 roku, gdy Fraunhofer zaczął wysyłać żądania licencyjne osobom piszącym kodery MP3. Christopher „Monty” Montgomery i Xiph.Org odpowiedzieli własnym kodekiem stratnym, opartym na MDCT i modelu psychoakustycznym podobnym do MP3, lecz wolnym od patentów. Wersja 1.0 ukazała się w 2002 roku.

Przy równych przepływnościach Vorbis wyprzedzał MP3 i dotrzymywał kroku AAC. Gry używały go chętnie, bo osadzenie nic nie kosztowało, a Spotify przez lata streamowało Ogg Vorbis. Wsparcie sprzętowe w radiach samochodowych i odtwarzaczach przenośnych jednak nigdy się nie pojawiło. Jego następca, Opus, robi dziś to samo lepiej.