Karta wirtualna
Numer karty bez plastiku, często wygenerowany na jeden zakup lub jednego sprzedawcę, tak by wyciek miał ograniczony zasięg szkód.
Technicznie to zwykły numer karty z datą ważności i CVV, wydany z tej samej puli BIN co wszystko inne. Różnią się dołączone reguły. Numer można zablokować dla jednego sprzedawcy, jednej kwoty albo jednego użycia i unieważnić jednym dotknięciem. Jednorazowy numer, który wypłynie z zhakowanej bazy, jest już zużyty, a ten przypisany do serwisu streamingowego nigdzie indziej się nie przyda. Ułatwia też anulowanie zapomnianych subskrypcji. Konsumentom oferują je m.in. Revolut i podobne banki.
Duży rynek jest jednak korporacyjny. Biura podróży płacą hotelom nowym numerem za każdą rezerwację, a procesory wydawców, takie jak Marqeta, generują je przez API. W przeciwieństwie do tokenu sieciowego karta wirtualna to prawdziwy numer karty, działający wszędzie tam, gdzie akceptuje się karty, bez kryptograficznego powiązania z urządzeniem.