Utah GLX
Więcej informacji
- Rok
- Typ
- Moduł GLX dla XFree86
- Kod źródłowy
- utah-glx.sourceforge.net
Pierwsza próba dania XFree86 sprzętowo akcelerowanego OpenGL, około 1999 roku, z każdym wywołaniem rysowania przechodzącym przez serwer X, uczyniona zbędną przez DRI w ciągu roku.
Przed rokiem 2000 wolny X nie miał akceleracji 3D. Mesa renderowała programowo, a kto chciał więcej, kupował komercyjny serwer X. Utah GLX, nazwany od Uniwersytetu Utah, gdzie powstały pierwsze fragmenty, wypełnił tę lukę, ładując do XFree86 3.3 moduł GLX przekazujący wywołania OpenGL karcie. Renderowanie było więc zawsze pośrednie: każde wywołanie szło od aplikacji protokołem X do serwera, który sterował sprzętem, mając za podstawę Mesę. Sterowniki istniały dla Matrox G200 i G400, ATI Rage Pro, Intel i810, S3 ViRGE i NVIDIA Riva, ten ostatni zbudowany na kodzie, który wniosła sama NVIDIA, zanim firma przeszła na zamknięte sterowniki.
Ten model miał sufit. Kopiowanie wszystkiego przez serwer kosztowało procesor i przepustowość magistrali, a szybkie gry to czuły. Precision Insight wybrało renderowanie bezpośrednie: klient sam rozmawia z kartą przez moduł jądra, a serwer tylko pilnuje, czyja kolej. Tak powstało DRI, dostarczone z XFree86 4.0 w marcu 2000 roku, a Utah GLX niedługo potem ucichł. Kilka jego sterowników, między innymi Matroxa, przeszło na nową drogę.