U-Boot

Pełna nazwa to Das U-Boot, gra słów od niemieckiego filmu o okręcie podwodnym. Zaczynał jako PPCBoot dla płyt z PowerPC, przez lata utrzymywał go Wolfgang Denk w niemieckim DENX, a nową nazwę dostał, gdy trafił na ARM, MIPS, a później RISC-V. Uruchamia RAM i zegary, ładuje jądro z flasha, karty SD lub sieci przez TFTP i przekazuje sterowanie wraz z drzewem urządzeń (device tree) opisującym sprzęt.

Podłącz kabel szeregowy do routera, a za przerywalnym odliczaniem często zobaczysz znak zachęty =>. Stamtąd można czytać i zapisywać pamięć, zmieniać zmienną środowiskową bootcmd i uruchamiać, co się chce — przez co ten znak zachęty jest zarazem kołem ratunkowym programisty i ulubionymi drzwiami hakera sprzętowego. Nowsze wersje potrafią też udawać środowisko UEFI i weryfikować podpisane obrazy.