Potrójna redundancja modułowa (TMR)
Zrób to samo trzy razy i pozwól decydować większości — odporność na błędy dzięki czystemu przerostowi zasobów.
John von Neumann rozpracował ten pomysł w latach 50.: niezawodne systemy z zawodnych części. Trzy identyczne jednostki liczą równolegle, a układ głosujący wybiera odpowiedź, na którą zgadzają się co najmniej dwie. Usterka jednej jednostki jest więc po prostu maskowana, a nie tylko wykrywana. Komputer naprowadzania Saturna V w latach 60. używał TMR, który do dziś jest standardem w elektronice kosmicznej, gdzie promieniowanie rutynowo przerzuca bity.
Koszt to co najmniej potrójna powierzchnia i moc. Układ głosujący staje się nowym pojedynczym punktem awarii, a trzy kopie tego samego błędu dają trzy identyczne złe odpowiedzi — redundancja chroni przed usterkami losowymi, nie projektowymi.