THD (całkowite zniekształcenia harmoniczne)
Miara tego, ile treści harmonicznych urządzenie dodaje do czystego tonu, wyrażona jako ułamek składowej podstawowej.
Test jest prosty: podajesz sinusoidę, zwykle 1 kHz, i porównujesz energię przy jej całkowitych wielokrotnościach — 2 kHz, 3 kHz i wyżej — z energią składowej podstawowej. Wynik podaje się w procentach lub decybelach. THD+N wlicza szum i wszystko inne, co nie jest składową podstawową, i to właśnie tę wartość najczęściej podają karty katalogowe.
W latach 70. liczba ta stała się bronią sprzedażową: japońskie wzmacniacze ścigały się w stronę tysięcznych części procenta, daleko poniżej progu słyszalności. Nie mówi ona też nic o tym, które harmoniczne występują: parzyste z lampowego stopnia brzmią ciepło, nieparzyste z przesterowania paskudnie, a obie dają to samo THD. Przetwornik DAC z lepszą specyfikacją nadal może brzmieć gorzej.