Tk

John Ousterhout napisał Tk w Berkeley jako graficzny towarzysz swojego języka skryptowego Tcl, a pierwsze wydanie ukazało się w 1991 roku. Pomysł polegał na tym, że widżety tworzy się i obsługuje poleceniami, a nie kodem w C: button .b -text Hello -command exit, potem pack .b — i przycisk jest na ekranie. Powłoka wish uruchamiała takie skrypty bezpośrednio, a popołudnia wystarczało, by nauczyć się tego, co w Motifie czy Xt zajmowało tygodnie. Wygląd był celowym naśladownictwem Motifa, z grubymi fazowanymi krawędziami, by programy nie odstawały od uniksowego pulpitu.

Od wersji 4.1 w 1996 roku te same skrypty działały też w Windows i na Macintoshu, co uczyniło z Tk pierwszą praktyczną wieloplatformową bibliotekę GUI. Python związał ją jako tkinter już w 1994 roku, za nim poszły Perl i Ruby, a do dziś jest dołączona do każdej instalacji Pythona. Motywowane widżety Ttk z 2007 roku złagodziły dziewięćdziesiątkowy wygląd, ale kto trafi na program z każdym przyciskiem w dokładnie tym samym odcieniu szarości, wie, czym go zbudowano.