Przestrzeń wymiany
Miejsce na dysku, którego system operacyjny używa jako „przedłużenia” RAM-u — rzadko używane strony pamięci są wynoszone na dysk (swapowane), by zwolnić pamięć fizyczną. Ratuje system przy braku pamięci, ale dysk jest o rzędy wielkości wolniejszy od RAM-u.
Mechanika: pod presją pamięci jądro wybiera „zimne” strony i zapisuje je do swapu (partycji lub pliku); gdy są potrzebne, wczytuje je z powrotem. Zysk: programy nie padają od razu, gdy skończy się RAM, a bezczynne strony można zaparkować, by dać więcej cache’u aktywnej pracy. Cena: jeśli system aktywnie swapuje pamięć roboczą, dochodzi do „thrashingu” → wszystko staje się skrajnie ociężałe. W Linuksie swappiness określa, jak chętnie jądro swapuje. Gdy skończą się i RAM, i swap, wkracza OOM killer i ubija procesy. Odpowiednik w Windowsie: pagefile. Nowoczesny wariant: zram (skompresowany swap w RAM-ie). Powiązane z RAM diskiem i zram.