Klucz zastępczy
Klucz główny bez znaczenia biznesowego, generowany przez system — numer z sekwencji lub UUID. Przeciwieństwem jest klucz naturalny, taki jak PESEL, ISBN czy adres e-mail.
Argument za kluczami zastępczymi jest taki, że rzeczywistość się zmienia. Adresy e-mail się wymienia, numery rejestrowe firm bywają używane ponownie po restrukturyzacji, numery artykułów zmieniają się, gdy dostawca przechodzi na inny system, a zmieniony klucz naturalny trzeba poprawić we wszystkich tabelach, które się do niego odwołują. Klucz zastępczy jest z definicji stabilny, bo nic nie znaczy. Nie znaczy to, że o kluczu naturalnym należy zapomnieć — załóż na nim ograniczenie unikalności, bo inaczej ten sam klient pojawi się trzy razy. Wady: dodatkowy join, by dostać cokolwiek czytelnego dla człowieka, oraz klucze, które przy debugowaniu nic nie mówią.