Spanner TrueTime
API zegara w Google Spanner, które podaje czas jako przedział niepewności [earliest, latest] zamiast jednej liczby, z gwarancją opartą na GPS i zegarach atomowych w każdym centrum danych. Umożliwia globalną, zewnętrznie spójną serializowalność — coś, co długo uchodziło za niemożliwe.
Idea: zamiast udawać, że zegary są dokładne, TrueTime jawnie przyznaje niepewność (często kilka milisekund) dzięki redundantnemu sprzętowi czasu. Sztuczka zwana „commit wait”: przy transakcji Spanner czeka, aż minie przedział niepewności (ε), zanim zatwierdzi, co gwarantuje, że żadna późniejsza transakcja nie dostała niższego znacznika → globalne znaczniki czasu respektują rzeczywistą kolejność na całej planecie. Daje to „spójność zewnętrzną” (linearizowalność) dla bazy w skali planety. Cena: specjalny sprzęt (anteny GPS, zegary atomowe) i niewielkie opóźnienie commitu. CockroachDB i Yugabyte naśladują pomysł bez sprzętu, przez HLC i ponowienia. Kamień milowy w bazach rozproszonych (artykuł z 2012 r.).