Sharding
Podział bazy danych na wiele serwerów — każdy shard przechowuje podzbiór danych.
Klasyka: skrót z user_id decyduje o shardzie. Skaluje się dobrze poziomo, ale zapytania obejmujące kilka shardów robią się bolesne. Postgres obsługuje to przez Citus. NoSQL (Cassandra, MongoDB) ma sharding wbudowany. Ostateczność, nie pierwszy ruch.