Klucz shardowania
Kolumna decydująca, na który shard (węzeł bazy) trafi wiersz w poziomo partycjonowanej bazie danych. Wybór klucza shardowania to jedna z najważniejszych — i najtrudniejszych do zmiany — decyzji w bazie rozproszonej.
Mechanizm: wartość klucza jest haszowana lub mapowana zakresowo → wyznacza shard. Cel: równomierny rozkład danych ORAZ to, by najczęstsze zapytania trafiały w jeden shard (unikanie kosztownych zapytań „międzyshardowych”). Klasyczne pułapki: zły klucz tworzy „gorące punkty” (jeden shard dostaje cały ruch — np. shardowanie po dacie, gdy cały nowy ruch dotyczy „dzisiaj”) albo zmusza zapytania do odpytywania wszystkich shardów (scatter-gather). Dobry klucz: wysoka kardynalność, równomierny dostęp, zgodność ze wzorcami zapytań (np. identyfikator najemcy w systemie wielodostępnym). Trudny do zmiany po fakcie → często wymaga pełnego reshardingu. Powiązane: shardowanie haszowe vs zakresowe oraz „kolokacja” (trzymanie powiązanych wierszy na tym samym shardzie). Kluczowy w systemach takich jak Vitess, Citus, MongoDB, DynamoDB.