Wektor resetu (reset vector)
Adres, z którego procesor pobiera pierwszą instrukcję po wyjściu z resetu — albo wskaźnik do niego.
Każda architektura wypala go w krzemie. 6502 czyta wskaźnik spod $FFFC. 8086 zaczynał wykonywanie od FFFF0h, szesnaście bajtów poniżej końca przestrzeni adresowej, a współczesne x86 nadal startuje od 0xFFFFFFF0 — tam, gdzie zmapowana jest pamięć flash z BIOS-em lub UEFI i gdzie realnie mieści się jeden skok.
Cortex-M jest porządniejszy: słowo pod offsetem 0 tablicy wektorów to początkowy wskaźnik stosu, a słowo pod offsetem 4 to wektor resetu, więc rdzeń może wykonywać C niemal od razu po kodzie startowym. Rejestr VTOR pozwala bootloaderowi przenieść tablicę przed skokiem do aplikacji.