Remanencja
Namagnesowanie, które zostaje po wyzerowaniu pola zewnętrznego — miejsce, w którym bit jest naprawdę przechowywany.
Gdy nośnik magnetyczny zostanie zapisany, a pole zapisu zniknie, jego namagnesowanie nie spada do zera, tylko ustala się na wartości szczątkowej — remanencji (Br lub Mr). To pozostałe namagnesowanie odczytuje głowica lata później — bez niego nic by się nie zachowało. Remanencja to jeden z trzech punktów pętli histerezy materiału, obok nasycenia i koercji.
Dobry nośnik zapisu potrzebuje wysokiej remanencji dla silnego sygnału odczytu, ale też wysokiej koercji, by bit sam się nie rozmagnesował. Stosunek remanencji do namagnesowania nasycenia — prostokątność, Mr/Ms — powinien być bliski jedności: nośnik przeskakuje wtedy między dwoma wyraźnymi stanami, zamiast dryfować pomiędzy nimi.