Wyżarzanie kwantowe
Szukanie najlepszego rozwiązania problemu optymalizacyjnego przez pozwolenie układowi kwantowemu, by osiadł w stanie o najniższej energii.
Problem koduje się jako krajobraz energetyczny, w którym najgłębsza dolina odpowiada najlepszemu rozwiązaniu. Układ startuje w prostym stanie i jest powoli przekształcany w ten zakodowany — jeśli robi się to dość wolno, zostaje na dnie. Przewagą nad klasycznym symulowanym wyżarzaniem jest tunelowanie: układ może przejść przez barierę zamiast się na nią wspinać.
Metoda nie jest uniwersalna. Wyżarzacz nie uruchomi algorytmu Shora ani niczego innego, co wymaga bramek; to maszyna specjalnego przeznaczenia do jednej klasy problemów. Dlatego porównywanie liczby kubitów w maszynach D-Wave i IBM czy Google nie ma sensu.