Presentation Manager

Presentation Manager trafił do OS/2 1.1 w 1988 roku, rok po tym, jak system zadebiutował zupełnie bez grafiki. Opierał się na wytycznych CUA od IBM: menu systemowe w lewym górnym rogu, minimalizacja i maksymalizacja w prawym górnym, wszędzie te same skróty. Gdy w 1990 roku pojawił się Windows 3.0, wyglądał niemal tak samo, co nie było przypadkiem — Microsoft miał rękę w obu systemach.

Jego wielką słabością była synchroniczna kolejka wejścia. Wszystkie aplikacje dzieliły jedną kolejkę klawiatury i myszy, więc jeden program, który przestał z niej czytać, zawieszał cały pulpit, choć pod spodem OS/2 miał prawdziwą wielozadaniowość z wywłaszczaniem. IBM załatał to dopiero po latach. Od OS/2 2.0 w 1992 roku nad PM działał Workplace Shell — obiektowy pulpit, który użytkownicy faktycznie widzieli.