Atak pre-play
Skłonienie karty EMV do wyliczenia z góry kryptogramów dla zakupów, które jeszcze się nie odbyły, a potem odtworzenie ich w bankomacie.
Kryptogram EMV jest związany z kwotą, datą, licznikiem transakcji karty i czterobajtową liczbą losową z terminala, tzw. liczbą nieprzewidywalną w tagu 9F37. Cała ochrona przed powtórzeniem opiera się na tym, że ta liczba rzeczywiście jest nieprzewidywalna. W 2012 roku Mike Bond, Steven Murdoch, Ross Anderson i współpracownicy z Cambridge pokazali, że często nie była: część bankomatów używała licznika albo słabego generatora. Kto miał krótki dostęp do karty, np. przez zmodyfikowany terminal w sklepie, mógł kazać jej podpisać liczby, które bankomat wybierze później.
Głębszy problem tkwił w samym protokole. Wystawca nie widzi, kto wybrał liczbę, więc atakujący kontrolujący terminal może ją po prostu ustalić. Artykuł trafnie zatytułowano „Chip and Skim".