pekwm

Claes Nästén, w sieci znany jako pekdon, wystartował od przepisanego w C++ przez Franka Hale’a aewm i budował w górę, zamiast odchudzać. Okna można grupować w karty pod jednym paskiem tytułu, jak w Fluxboksie, i przeciągać między grupami. Skróty klawiszowe mogą być łańcuchami — Ctrl+Alt+w i litera — co pozwoliło zmieścić wiele poleceń bez deptania po skrótach samych aplikacji. Autoproperties dopasowują okna po klasie, tytule lub roli i ustawiają położenie, pulpit, ramkę oraz grupę kart, zanim okno się pojawi — coś, czego duże środowiska nauczyły się lata później. Motywy opisują ramkę tekstem, z fontami Xft i obrazkami w rogach.

pekwm należał do pokolenia małych menedżerów — Openbox i Fluxbox z tego samego miotu — które w latach 2000. zastępowały cięższe środowiska na słabych maszynach i w dystrybucjach live. Rozwój przycichł na kilka lat po 2010 roku i wznowiono go w 2020 z nowymi wydaniami, własnymi panelami i dalszą obsługą plików konfiguracyjnych sprzed dwudziestu lat. Że minimalne menedżery lat 2000. przetrwały środowiska, które miały odciążać, dużo mówi o tym, jak niewiele naprawdę potrzeba.