Głośniczek PC
Malutki wbudowany brzęczyk IBM PC — jednobitowe źródło dźwięku, z którego sprytni programiści i tak wyciągali cyfrowe audio.
Gdy w 1981 r. pojawił się IBM PC, miał zwykły głośniczek sterowany układem zegarowym 8253/8254 — przeznaczony do pisków o fali prostokątnej i niczego więcej. Dzięki modulacji szerokości impulsu dało się jednak wydobyć z niego głos i próbki, przestawiając ten jeden bit tysiące razy na sekundę przy starannie dobranym taktowaniu; komercyjnie wykorzystał to „RealSound” Access Software (1988). W ten sam sposób powstawała muzyka we wczesnych grach i demach. Jakość była chropowata, a procesor niemal cały zajęty, i cała sztuczka straciła sens, gdy pojawiły się AdLib, a potem Sound Blaster, czyli prawdziwe karty dźwiękowe.