PBKDF2
Password-Based Key Derivation Function 2 (RFC 2898) — celowo spowalnia zamianę hasła na klucz, wykonując setki tysięcy iteracji HMAC.
Zasada projektowa: podnieść koszt ataku brute force, narzucając stały nakład pracy na jedną próbę. Użytkownik nie zauważy 100 ms przy logowaniu, ale atakujący musi je pomnożyć przez miliony prób. Standard w WPA2, pęku kluczy iOS, 1Password, LUKS i w .NET (Rfc2898DeriveBytes).
Współczesna słabość: algorytm obciąża wyłącznie procesor, więc łatwo go przyspieszyć na GPU lub ASIC-ach. Argon2 i scrypt są pamięciochłonne, przez co sprzęt atakującego skaluje się gorzej. NIST nadal dopuszcza PBKDF2 (SP 800-132), ale w nowych systemach zaleca już Argon2id.