Bramka płatnicza
Pośrednik, który bierze dane karty z kasy sklepu internetowego, przekazuje je agentowi rozliczeniowemu i wraca z odpowiedzią „tak” lub „nie”.
Sklep internetowy nie rozmawia z bankiem w ISO 8583. Bramka przyjmuje dane karty przez HTTPS, szyfruje je i normalizuje, kieruje autoryzację dalej i zwraca wynik, często asynchronicznie przez webhook. Pionierami w połowie lat 90. byli m.in. CyberCash i Authorize.Net, gdy integracja oznaczała formularz wysyłany do skryptu CGI i nadzieję, że coś wróci.
Granice między bramką, procesorem i agentem rozliczeniowym od tamtej pory się zatarły. Stripe i Adyen robią wszystko naraz i sprzedają to jako jeden klucz API. Największy zysk dla bezpieczeństwa to pole karty w iframe lub na hostowanej stronie płatności. Serwer sprzedawcy nigdy nie dotyka numeru karty, a PCI DSS kurczy się do krótkiej ankiety samooceny.