Kompresja równoległa
Mieszanie mocno skompresowanej kopii sygnału z oryginałem, by podbić ciche szczegóły bez spłaszczania transjentów.
Zwykły kompresor ściąga głośne partie w dół, przy okazji tępiąc uderzenia perkusji i spółgłoski. Kompresja równoległa działa odwrotnie: oryginał przechodzi nietknięty, kopia zostaje zmiażdżona i dodana do miksu według uznania. Ciche partie rosną, a szczyty w dużej mierze zachowują kształt — ściśle rzecz biorąc, to kompresja w górę. Nazywa się ją też kompresją nowojorską, od studiów, w których stała się rutyną na perkusji.
Kiedyś kosztowało to dodatkowy kanał na konsolecie. Dziś niemal każda wtyczka ma pokrętło mix, które robi to samo, ale kopia nadal musi być zgodna fazowo z oryginałem, inaczej powstanie filtr grzebieniowy. Od tego jest kompensacja opóźnień.