Oded Goldreich

Wraz z Goldwasser i Micalim Goldreich pokazał w 1984 roku, jak zbudować funkcję pseudolosową z generatora pseudolosowego — to konstrukcja GGM, która z jednego źródła losowości czyni całą rodzinę funkcji z kluczem. Z Micalim i Avim Wigdersonem wykazał w 1986 roku, że każde twierdzenie z klasy NP ma dowód z wiedzą zerową, a rok później, że dowolne obliczenie mogą bezpiecznie przeprowadzić strony, które sobie nie ufają (protokół GMW).

Twierdzenie Goldreicha–Levina (1989) wydobywa bit trudny (hard-core) z dowolnej funkcji jednokierunkowej. Jego dwutomowe Foundations of Cryptography to standardowe źródło dla każdego, kto chce dowodów, a nie samych wyników; że lektura jest ciężka, to fakt, a nie recenzja.