NVMe namespace
Logiczny podział dysku SSD NVMe na kilka niezależnych „urządzeń” na poziomie kontrolera — każda przestrzeń nazw (namespace) widnieje jako osobny dysk (/dev/nvme0n1, n2 …). Bardziej fundamentalny niż partycjonowanie, bo dzieje się w sprzęcie.
Inaczej niż partycja systemu operacyjnego: namespace ma własny rozmiar sektora, własną pojemność i można go formatować lub kasować niezależnie — leży niżej w stosie. Zastosowanie (korporacyjne): izolacja tenantów na tym samym fizycznym SSD, rozdzielenie obciążeń o różnych formatach sektora (512 B kontra 4K) albo współdzielenie dysku między maszynami wirtualnymi. Narzędzia: nvme-cli (nvme create-ns, nvme list). Pokrewne: ZNS (Zoned Namespaces) udostępnia strukturę stref dysku do zapisu zarządzanego przez hosta → mniejsze wzmocnienie zapisu. Dyski konsumenckie mają zwykle tylko jeden namespace; funkcja błyszczy w centrach danych i w NVMe over Fabrics.