_NET_DESKTOP_VIEWPORT
Właściwość okna głównego mówiąca, która część pulpitu większego od ekranu jest teraz widoczna: jedna para współrzędnych na pulpit, zawsze 0,0 w menedżerach, które nie przewijają.
Serwer X nic nie wie o pulpitach. Pulpit wirtualny to sztuczka, którą menedżer okien robi z oknami, a model przewijania z tvtwm, olvwm i FVWM to sztuczka najbardziej dosłowna: ekran jest viewportem, a gdy użytkownik przesuwa się o szerokość ekranu w prawo, menedżer okien przesuwa każde okno o szerokość ekranu w lewo przez XMoveWindow. Właściwość publikuje położenie viewportu jako x i y lewego górnego rogu, po jednej parze na pulpit. Nazwę „viewport” wybrano, bo „desktop” był już zajęty. Pager żąda nowej pozycji przez ClientMessage z dwiema liczbami, a edge flipping i kliknięcia w pagerze kończą w tym samym wywołaniu.
W menedżerach okien bez dużych pulpitów każda para to 0,0, a specyfikacja i tak wymaga ich publikowania, by pager nie musiał zgadywać. Współrzędne okien płyną razem z tym: okno na stronie po prawej ma x większe od szerokości ekranu, co program zapamiętujący swoją pozycję między uruchomieniami odbiera jako „zniknięcie”. Compiz odwrócił hierarchię i uczynił z viewportów obszary robocze, więc wmctrl -o 2560,0 było sposobem na obrócenie sześcianu z powłoki. Model żyje dalej w kompozytorach Waylanda z przewijanymi powierzchniami, jak niri, ale w całości wewnątrz kompozytora i bez niczego do odczytania z zewnątrz.