Nawigacja klawiaturą (Motif)
Model Motifa pozwalający dotrzeć do każdego przycisku i pola bez myszy: widżety są dzielone na grupy tabulacji, Tab skacze między grupami, strzałki poruszają się w ich obrębie, a ramka podświetlenia pokazuje, gdzie jest fokus.
Przewodnik stylu OSF wymagał, by wszystko w programie Motif było osiągalne z klawiatury — ambicja niezwykła w uniksowym świecie, gdzie fokus podążał za wskaźnikiem, a Tab był znakiem. Rozwiązanie nadaje każdemu widżetowi zasób XmNnavigationType: XmTAB_GROUP czyni go osobną grupą, XmNONE członkiem grupy rodzica, a XmEXCLUSIVE_TAB_GROUP grupą, która sama obsługuje strzałki. Tab i Shift+Tab przenoszą między grupami, klawisze wirtualne osfUp, osfDown, osfLeft i osfRight w ich obrębie, więc rząd przycisków opcji w XmRowColumn można przejść strzałkami. Element z fokusem otacza ramka o szerokości XmNhighlightThickness — „kursor lokalizacji” Motifa.
Całość zależy od XmNkeyboardFocusPolicy powłoki: XmEXPLICIT, domyślna, daje fokus po kliknięciu i nawigację; XmPOINTER zostawia fokus wskaźnikowi i wyłącza większość tego mechanizmu. Programy przenoszą fokus przez XmProcessTraversal, a XmNtraversalOn wyjmuje pojedyncze pole z obiegu. W Motifie 1.0 i 1.1 programista musiał wywoływać XmAddTabGroup dla każdej grupy; wersja 1.2 z 1992 roku wprowadziła rozsądne wartości domyślne, więc kontenery stały się grupami, a pola tekstowe i listy własnymi grupami bez wysiłku. Efektem jest jedna z cech, które użytkownicy Windows i Maca rozpoznawali w CDE: Tab robi to, czego się spodziewasz.