Miyaguchi–Preneel
Matyas–Meyer–Oseas plus jeszcze jeden XOR z poprzednią wartością łańcuchową — wariant wybrany przez Whirlpool.
Wzór to Hi = Eg(Hi−1)(mi) ⊕ mi ⊕ Hi−1. Shoji Miyaguchi i Bart Preneel doszli do niego niezależnie około 1990 roku. Dodatkowy składnik kosztuje jeden XOR i sprzęga w przód zarówno wiadomość, jak i wartość łańcuchową, zamykając kilka skrótów, które prostsze schematy zostawiają otwarte.
W 1993 roku Preneel, Govaerts i Vandewalle przeanalizowali wszystkie 64 sposoby zbudowania funkcji kompresji z jednego wywołania szyfru blokowego na blok i znaleźli dwanaście bezpiecznych — wśród nich Miyaguchi–Preneel, Matyas–Meyer–Oseas i Davies–Meyer. Dowody pojawiły się dopiero w 2002 roku. Whirlpool owija Miyaguchi–Preneel wokół własnego szyfru zbliżonego do AES, zwanego W.