Licencja MIT
Krótka permisywna licencja z MIT, kilka akapitów, które stały się najpopularniejszą licencją open source na świecie.
Tekst ukształtował się w MIT w latach 80., częściowo na potrzeby X Window System, stąd krążące nazwy „X11” i „Expat”. Jego rdzeniem jest jedno zdanie przyznające prawo do używania, kopiowania, modyfikowania, sprzedawania i sublicencjonowania, jeden warunek – zachowanie noty o prawach autorskich – oraz zapisane wersalikami zastrzeżenie, że oprogramowanie jest dostarczane bez jakiejkolwiek gwarancji.
Atutem jest zwięzłość: prawnik przeczyta ją w minutę. Używają jej React, Node.js i Rails. React przeszedł na nią w 2017 roku z licencji BSD z własnoręcznie dopisaną klauzulą patentową, gdy Apache Software Foundation zakazała tej kombinacji w swoich projektach. O patentach licencja MIT nie mówi nic, dlatego większe projekty częściej sięgają po Apache 2.0.