Mini-ITX
Format płyty głównej 170 × 170 mm, zdefiniowany przez VIA w 2001 roku. Mały standard, który stał się ulubieńcem entuzjastów chcących pełnej wydajności w obudowie o pojemności dziesięciu litrów.
Ograniczenia są twarde i celowe: jedno gniazdo PCIe, dwa sloty pamięci zamiast czterech, mało miejsca na chłodzenie i ciasno wokół gniazda procesora. Mimo to pełnowymiarowa karta graficzna mieści się w nowoczesnych obudowach SFF, takich jak Fractal Terra czy NR200, zwykle przez kabel riser z kątowym złączem. Płyty są droższe od odpowiedników ATX i wymagają planowania pod kątem wymiarów podzespołów, zwłaszcza wysokości coolera i formatu zasilacza (SFX zamiast ATX). Pierwotnie przeznaczony dla thin clientów i HTPC — płyty samej VIA chłodzono pasywnie. Istnieją też mniejsze formaty: Nano-ITX, Pico-ITX i Thin Mini-ITX dla komputerów all-in-one.